ئەتىگەندە كىچىك توشقان ئۇيقىدىن تۇردى. ئۇ باغچىغا يۈگۈردى، ھاۋا تازا ۋە سالقىن ئىدى.
Sabah küçük tavşan uykudan uyandı. Bahçeye koştu; hava taze ve serindi.
باغچىدا قىزىل، سېرىق ۋە كۆك رەڭلىك گۈللەر ئاچقان ئىدى. توشقان گۈزەل گۈللەرنى كۆردى، ناھايىتى خۇرسەن بولدى.
Bahçede kırmızı, sarı ve mavi çiçekler açmıştı. Tavşan güzel çiçekleri görünce çok sevindi.
توشقان گۈللەرنىڭ ئىسىنى ھىدىلىدى. ناھايىتى خۇشبۇي ئىدى. ئۇ گۈلدىن گۈلگە ھوپلاپ يۈردى.
Tavşan çiçeklerin kokusunu kokladı. Çok güzel kokuyordu. Çiçekten çiçeğe zıplayarak gezdi.
ئۇ يەشىل ئوت ئارىسىدا بىر چوڭ سەۋزە تاپتى. سەۋزە ئۇزۇن ۋە سەرسىپ ئىدى.
Yeşil çimenler arasında büyük bir havuç buldu. Havuç uzun ve gevrekti.
توشقان سەۋزىنى يىدى. ناھايىتى يىيىشلىك ۋە شىرىن ئىدى. ئاندىن ئۇ مەنبەدىن سوغۇق سۇ ئىچتى.
Tavşan havucu yedi. Çok lezzetli ve tatlıydı. Sonra pınardan soğuk su içti.
ئاندىن بىر كىچىك چىمچىق كېلىپ توشقاننىڭ يانىغا قۇندى. ئۇ قاناتلىرىنى يەلپۈلدەتتى.
Sonra küçük bir serçe gelip tavşanın yanına kondu. Kanatlarını çırptı.
توشقان چىمچىققا بىر پارچە سەۋزە بەردى. چىمچىق رازى بولدى.
Tavşan serçeye bir parça havuç verdi. Serçe memnun oldu.
توشقان چىمچىق بىلەن دوست بولدى. ئىككىسى بىللە باغچىدا ئوينىدى. توشقان بەك خۇش بولدى. ئۇ ئۆيىگە خۇشاللىق بىلەن قايتتى.
Tavşan serçeyle arkadaş oldu. İkisi birlikte bahçede oynadı. Tavşan çok mutluydu. Sevinçle evine döndü.