ئەلى ئاپىسى بىلەن قەشقەرنىڭ كونا كوچىسىدا ماڭدى. بىر دۇكاندىن تىك-تىك قىلغان ئاۋاز ئاڭلاندى. ئۇلار ئىشىك ئالدىدا توختىدى. ئىچىدە بىر ئۇستا مىس چەينەككە نەقىش چىقىرىۋاتاتتى.
アリは母とカシュガルの古い路地を歩いていました。店からトントンという音が聞こえ、入り口で足を止めます。中では女性の職人が銅のポットに模様をつけていました。
ئۇستا ئۇلارنى قارشى ئالدى. ئۈستەلدە كىچىك بولقا ۋە چەينەك تۇراتتى. ئەلى ئاپىسىنىڭ يېنىدا تۇرۇپ كۆردى. ئۇستا بولقىنى ئاستا ئۇرۇپ، مىسنىڭ ئۈستىگە بىر ياپراقنىڭ شەكلىنى چىقاردى.
職人は二人を迎えました。作業台には小さな金づちとポットがあります。アリは母のそばで見守ります。職人がそっと打つと、銅の表面に葉の形が現れました。
«نېمىشقا شۇنچە ئاستا ئىشلەيسىز؟» دەپ سورىدى ئەلى. «ھەر بىر سىزىققا دىققەت قىلىش كېرەك»، دېدى ئۇستا. ئۇ چەينەكنى ئايلاندۇرۇپ، گۈل بىلەن ياپراقنىڭ نەقىشى قانداق تۇتاشقانلىقىنى كۆرسەتتى.
「どうしてそんなにゆっくり作るの？」とアリ。「一本ずつ丁寧に線をつけるからよ」と職人は答え、ポットを回して花と葉の模様がつながるところを見せました。
ئۇستا بۇ ھۈنەرنى ئانىسىدىن ئۆگەنگەن ئىدى. ئەلى ئۇنىڭ ھېكايىسىنى دىققەت بىلەن ئاڭلىدى. تەييار چەينەكنىڭ قاپقىقى، تۇتقۇچى ۋە گۈللۈك نەقىشى بار ئىدى. مىس يورۇقتا پارقىرايتتى.
職人はこの技を母から学んだそうです。アリは話によく耳を傾けました。完成したポットにはふたと取っ手があり、花の模様で飾られています。光を受けた銅が輝いていました。
ئۆيگە قايتقاندىن كېيىن، ئەلى قەغەزگە بىر گۈل ۋە ئىككى ياپراق سىزدى. ئۇ ئالدىرىماي، ھەر بىر سىزىقنى ئاستا سىزدى. «ياخشى ھۈنەر سەۋرچانلىق بىلەن ئۆگىنىلىدۇ»، دېدى ئۇ ئاپىسىغا. بۈگۈنكى تىك-تىك ئاۋاز ئۇنىڭ ئېسىدە قالدى.
家に帰ると、アリは紙に花と葉を二枚描きました。一本ずつ急がず丁寧に描きます。「上手になるには根気がいるんだね」と母に言いました。トントンという音が心に残る一日でした。