كەچتە دىلناز ھويلىدىن مۇزىكا ئاۋازىنى ئاڭلىدى. چوڭدادىسى ئۈزۈم بارىڭى ئاستىدا راۋاب چېلىۋاتاتتى. ئۇ يېنىغا بېرىپ ئولتۇردى. راۋابنىڭ ئاۋازى ھويلىغا تارالدى.
夕方、ディルナズは中庭から音楽を聞きました。おじいちゃんがぶどう棚の下でラワプを弾いています。隣に座ると、楽器の音が庭いっぱいに広がりました。
«بۇ راۋابنى كىمدىن ئالغانسىز؟» دەپ سورىدى دىلناز. «بۇنى دادام ماڭا بەرگەن. ئۇ ماڭا تۇنجى كۈينى ئۆگەتكەن»، دېدى چوڭدادىسى. ئۇ قولى بىلەن راۋابنىڭ ياغاچ ساپىنى سىلىدى.
「このラワプは誰からもらったの？」とディルナズ。「わしの父がくれたんだ。最初の曲も教えてくれたよ」と祖父は答え、木の棹をそっとなでました。
چوڭدادىسى ئاستا بىر كۈي چالدى. دىلناز چاۋاك چېلىپ رىتىم تۇتتى. دەسلەپتە ئۇ تېز چاۋاك چالدى، مۇزىكا بىلەن ماس كەلمىدى. چوڭدادىسى كۈلۈپ: «ئاۋۋال ياخشى ئاڭلا، ئاندىن بىللە چاۋاك چال»، دېدى.
祖父はゆっくりした曲を弾きました。ディルナズも手拍子をしますが、最初は速すぎて音楽に合いません。「まずよく聴いて、それから一緒に手をたたこう」と祖父は笑いました。
دىلناز بۇ قېتىم دىققەت بىلەن ئاڭلىدى. ئۇنىڭ چاۋىكى راۋابنىڭ ئاۋازىغا ماس كەلدى. ئاپىسىمۇ ھويلىغا چىقىپ، بىر ناخشا ئېيتتى. دادىسى ئۇلارنى ئاڭلاپ، كۈلۈمسىرىدى.
今度はよく聴きました。手拍子がラワプの音に合います。お母さんも庭に出て歌い、お父さんは微笑みながら聴いていました。
مۇزىكا توختىغاندا، دىلناز: «ئەتە ماڭا يەنە بىر كۈي ئۆگىتەمسىز؟» دەپ سورىدى. چوڭدادىسى خۇشال بولۇپ ماقۇل بولدى. دىلناز ئۈچۈن بۇ راۋاب پەقەت بىر ساز ئەمەس، ئائىلىسى بىلەن بىللە ئۆگىنىدىغان بىر ئەسلىمە ئىدى.
音楽が終わると、「明日も曲を教えてくれる？」とディルナズが尋ねました。祖父は喜んでうなずきます。ラワプはただの楽器ではなく、家族と一緒に学ぶ大切な思い出になりました。