شەنبە كۈنى دىلنۇر ئىنىسى بىلەن لەگلەك ياساشنى قارار قىلدى. ئۇلار رەڭلىك قەغەز، نېپىز تاياق ۋە كۈچلۈك يىپ تەييارلىدى.
土曜日、ディルヌルは弟とたこを作ることにしました。色紙、細い棒、丈夫な糸を用意しました。
دادىسى لەگلەكنىڭ ئوتتۇرىسىغا ئۇزۇن يىپ باغلاپ بەردى. ئانىسى كۈلۈپ: «شامال كۈچەيگەندە دۆڭگە چىقىڭلار» دېدى.
父はたこの真ん中に長い糸を結びました。母は笑って「風が強くなったら丘へ行きなさい」と言いました。
چۈشتىن كېيىن ئۇلار كەنتنىڭ سىرتىدىكى شاماللىق دۆڭگە چىقتى. دەرەخلەرنىڭ يوپۇرماقلىرى شىۋىرلاپ، كىچىك بايراقلار لەپىلدەپ تۇراتتى.
午後、二人は村の外にある風の強い丘へ登りました。木の葉がさらさら鳴り、小さな旗がはためいていました。
دىلنۇر بىرىنچى قېتىم لەگلەكنى قويۇۋەتتى، ئەمما ئۇ دەرھال يەرگە چۈشۈپ كەتتى. ئىنىسىنىڭ چىرايى تۆكۈلدى، لېكىن دىلنۇر قۇيرۇقىنى توغرىلىدى.
ディルヌルは一度目にたこを放しましたが、すぐ地面に落ちました。弟はがっかりした顔をしましたが、ディルヌルはしっぽを直しました。
دۆڭدە ئولتۇرغان بىر ئاقساقال ئۇلارغا ياردەم قىلدى. ئۇ: «يىپنى ئاستا بوشىتىڭلار، شامالغا قاراپ يۈگۈرۈڭلار» دەپ كۆرسەتتى.
丘に座っていた年配の人が二人を助けました。「糸をゆっくり出して、風に向かって走りなさい」と教えてくれました。
بۇ قېتىم لەگلەك كۆككە كۆتۈرۈلدى. دىلنۇر يىپنى مەھكەم تۇتتى، ئىنىسى خۇشاللىقىدىن چاۋاك چالدى.
今度はたこが青空へ上がりました。ディルヌルは糸をしっかり持ち、弟はうれしくて拍手しました。
كەچقۇرۇن ئۇلار ئۆيگە قايتقاندا، لەگلەك يەنىلا پۈتۈن ئىدى. دىلنۇر سەۋر قىلسا، شامالدىنمۇ دوست تاپقىلى بولىدىغانلىقىنى چۈشەندى.
夕方、家に帰るとき、たこはまだ無事でした。ディルヌルは、我慢すれば風さえ友だちになれるとわかりました。