شەنبە كۈنى مەريەم دادىسى بىلەن ئاشخانىغا كىردى. ئۈستەلدە بىر پارچە خېمىر، پەمىدۇر ۋە يېشىل مۇچ بار ئىدى. ئۇلار بۈگۈن لەغمەن ئېتىشنى قارار قىلدى.
On Saturday, Meriyem went into the kitchen with her father. On the table were a piece of dough, tomatoes, and green peppers. They decided to make laghman today.
دادىسى خېمىرنى يۇمىلاقلاپ، ئاندىن ئۇزۇن قىلىپ سوزدى. مەريەم كىچىك بىر پارچىنى ئالدى. ئۇ ئىككى قولى بىلەن ئاستا سوزدى، ئەمما خېمىر ئۈزۈلۈپ كەتتى.
Her father rolled the dough, then stretched it into a long rope. Meriyem took a small piece. She pulled gently with both hands, but the dough broke.
مەريەم بىر ئاز قايغۇردى. دادىسى كۈلۈپ: «ئالدىرىما، يەنە بىر قېتىم سىناپ باق»، دېدى. بۇ قېتىم ئۇ خېمىرنى ئاستا سوزدى. خېمىر ئۈزۈلمىدى، مەريەم خۇشال بولدى.
Meriyem felt a little sad. Her father smiled and said, “Take your time and try again.” This time she stretched the dough gently. It did not break, and Meriyem was happy.
دادىسى قىزىق قازاندا لەغمەننى پىشۇردى. مەريەم ئۈستەلگە تەخسە ۋە قوشۇق قويدى. ئاندىن دادىسى پەمىدۇر بىلەن مۇچتىن تەييارلانغان سەينى لەغمەننىڭ ئۈستىگە سالدى. ئاشخانا خۇشبۇي پۇراققا تولدى.
Her father cooked the noodles in the hot pot. Meriyem put plates and spoons on the table. Then her father added the tomato-and-pepper topping to the noodles. The kitchen filled with a delicious smell.
ئائىلە بىللە تاماق يېدى. چوڭئاپىسى: «بۇ لەغمەن ناھايىتى مەززىلىك ئىكەن!» دېدى. مەريەم كۈلۈپ: «مەنمۇ سوزدۇم!» دېدى. ئۇ بۈگۈن سەۋرچانلىق بىلەن ئۆگىنىشنىڭ خۇشاللىقىنى ھېس قىلدى.
The family ate together. Her grandmother said, “This laghman is delicious!” Meriyem smiled and said, “I helped stretch it!” Today she discovered the joy of learning patiently.