يازدا ئائىلىمىز يايلاققا باردى. دادام كىگىز ئۆينى تىكىپ، ئانام ئىچىگە پاكىز كىگىز ۋە يۇمشاق كۆرپىلەرنى سالدى.
In summer, our family went to the pasture. My father set up the yurt, and my mother placed clean felt and soft quilts inside.
موما كىچىك ئوچاقتا چاي قايناتتى. ئانام قېتىق، قايماق ۋە ئىسسىق نان تەييارلاپ، ھەممىمىزنى چاقىردى.
Grandmother boiled tea on the small stove. My mother prepared yogurt, cream, and hot bread, then called everyone.
بىز بالىلار قۇرۇق ئوتۇن يىغدۇق. شامال ئوتلار ئارىسىدىن ئۆتۈپ، يايلاقنى يېنىك ناخشىدەك ئاڭلىتاتتى.
We children gathered dry firewood. The wind passed through the grass and made the pasture sound like a soft song.
كېچە چۈشكەندە، تاغلار قارا سايىغا ئايلاندى. ئاسماندا سانسىز يۇلتۇزلار ياندى، ئاي ئاستا كۆتۈرۈلدى.
When night fell, the mountains turned into dark shadows. Countless stars shone in the sky, and the moon rose slowly.
تاغام يۇلتۇزلار ھەققىدە ھېكايە باشلىدى. ئۇ بۇرۇن يولچىلارنىڭ كېچىدە يۇلتۇزلارغا قاراپ يۆنىلىش تاپقانلىقىنى سۆزلەپ بەردى.
My uncle began a story about the stars. He explained that travelers long ago found direction at night by looking at the stars.
مەن: «يۇلتۇزلار نېمىشقا شۇنچە يورۇق؟» دەپ سورىدىم. بوۋام ئۇلارنى ئاسماندىكى كىچىك چىراقلارغا ئوخشىتىپ، ئۈمىدنى ئۇنتۇماسلىقنى ئېيتتى.
I asked, 'Why are the stars so bright?' Grandfather compared them to small lamps in the sky and told us not to forget hope.
ھەممىمىز ئاستا ناخشا ئېيتتۇق، ئىسسىق نان يىدۇق ۋە ئاي نۇرىدا ئولتۇردۇق. كىگىز ئۆينىڭ ئىچىدە قەلبىمىز تىنچ ئىدى.
We all sang a soft song, ate hot bread, and sat in the moonlight. Inside the yurt, our hearts were peaceful.
ئۇخلاشتىن بۇرۇن، مەن ئائىلەمگە رەھمەت ئېيتتىم. شۇ ياز كېچىسى، يايلاق، يۇلتۇزلار ۋە كىگىز ئۆي مېنىڭ ئەڭ گۈزەل خاتىرەمگە ئايلاندى.
Before sleeping, I thanked my family. That summer night, the pasture, the stars, and the yurt became my most beautiful memory.